Header Ads




Μια από αυτές τις κακές συνήθειες...


Πρωί Σαββάτου, άνοιξαν τα μάτια του στις 5.30πμ, λες και δεν καταλαβαίνουν κι αυτά ότι είναι Σάββατο και θέλω να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. Παρόλα αυτά δεν τους έκανα την χάρη και χουχούλιασα στο κρεβάτι μέχρι τις 7.30πμ.

"Πέφτω" λοιπόν σε αυτό το κείμενο-εικόνα φίλης στο facebook και αναρωτιέμαι τελικά πόσο εύκολα όντως ενθουσιάζομαι, και άλλο πόσο εύκολα πέφτω από τα σύννεφα.

Έχω την κακή συνήθεια βλέπετε να πιστεύω στους ανθρώπους, να πιστεύω ότι υπάρχει μια μέση λύση ειρηνική για να λύνονται τα όποια θέματα.
Έχω την κακή συνήθεια να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους και να προσπαθώ να βλέπω ό,τι καλό μπορεί να υπάρχει.

Χωρίς να ξεχνώ σε κάθε περίπτωση ότι κάπου εκεί πίσω, ή γύρω γύρω, υπάρχει και το σκοτεινό σύννεφο που τα γκρεμίζει όλα.
Κάποτε, αυτό το σκοτεινό σύννεφο με έκανε και έπεφτα με ταχύτητα αστραπής από τα λευκά συννεφάκια μου και γκρεμοτσακιζόμουν. Στην κυριολεξία... Γιατί βλέπετε οι πληγές δεν είναι μόνο σωματικές, αλλά κυριολεκτικά γίνονται και στην ψυχή.

Τώρα, με την "βοήθεια" καταστάσεων που βρέθηκαν στον δρόμο μου, αυτή η απότομη πτώση που μου προκαλούσε το σκοτεινό σύννεφο, την προβλέπω και την αντιμετωπίζω πιο σοφά.

Έμαθα να φοράω αλεξίπτωτο, για να μην γκρεμοτσακίζομαι και να σηκώνομαι στην προσγείωση λιγότερο αλώβητη.
Έμαθα να βλέπω πιο γρήγορα αυτά που κρύβονται πίσω από τα άσπρα παχουλά συννεφάκια, για να είμαι προετοιμασμένη για το επόμενο βήμα μου.

Έλα ντε ...που σαν άνθρωπος θέλω και επιμένω να πιστεύω στον άνθρωπο. Πως δεν μπορεί, κάπου υπάρχουν κι αλλού άσπρα παχουλά συννεφάκια.

Έχετε κι εσείς αυτή την κακή συνήθεια;



υ.γ.
λέτε αυτό που λέει το quote "να πέσουμε από τα σύννεφα" να κυριολεκτεί; να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου και να πάω για μαθήματα ελεύθερης πτώσης; ...ψήνομαι



9 σχόλια:

  1. Καλημέρα και από εμένα μιας και συμπασχω ως προς το πρωινό ξύπνημα τουλάχιστον καθώς μετά τις πέντε ήμασταν κυριολεκτικά στο πόδι. Η μικρούλα ξεκίνησε ιωση και μαζί με αυτήν και τα μπουζούκια. Σχετικά με την κακή συνήθεια θα ήθελα να σου πω ότι επειδή ακριβώς την βλέπεις και την χαρακτηριζεις κακή συνήθεια για αυτό και σε οδηγεί σε κάτι κακό. Θα πρέπει να το δεις ως χάρισμα της προσωπικοτητας σου,να νιώθεις και να συναισθανεσαι. Είναι θείο δώρο και πρέπει να το αξιοποιεις με σύνεση και θα δεις ότι θα μετατραπεί σε ένα από τα πιο δυνατά σου όπλα - με την καλή έννοια πάντα! Ο Μπουσκαλια λέει για να αγαπησουμε πρέπει να πληγωθουμε, για να αισθανθουμε πρέπει να πονεσουμε το ίδιο ασπαζεται και ο Μπουκαι. Μέσα από αυτή τη διαδικασία γίνε σοφή, γίνε δυνατή, ξεχώρισε ανθρώπους και στο τέλος νιωσε το μεγαλείο της αγάπης... Συγνώμη που επεκταθηκα τόσο. Μιλώ ως παθουσα και πλέον λυτρωμενη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μαρία! Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτή η προσέγγιση και οφείλω να ομολογήσω ότι κάπου προς τα εκεί προσπαθώ τουλάχιστον να πάω. Τον Μπουσκαλιά δεν τον έχω μελετήσει. Μερικά κείμενα του Μπουκάι όμως έχω διαβάσει, όπως και άλλων. Ένα ταξίδι είναι η ζωή εξ' άλλου και μαθαίνουμε από αυτό...σε αυτή και στην άλλη ζωή. Σε ευχαριστώ πολύ :)

      Διαγραφή
  2. την έχω και εγώ αυτή την συνήθεια , Κάλλη μου...
    και προσπαθώ να προστατεύω, πλέον , τον εαυτό μου

    γιατί όλοι άνθρωποι είμαστε, ίσως και εγώ κάποτε να πλήγωσα κάποιους, έστω άθελά μου...
    προσπαθώ να μην ενθουσιάζομαι
    αν και δεν μου αρέσει και δεν μου πάει η καχυποψία...

    καλό Σ/Κ!
    φιλιά
    Αλεξία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι δύσκολο να ισορροπήσουμε σε τέτοιους δύσκολους καιρούς που ζούμε και ζούνε και τα παιδιά μας, και είναι πολύ δύσκολο να μην είμαστε καχύποπτη κατ' επέκταση. Δεν θεωρώ κακό να προστατεύουμε τον εαυτό μας, ακόμη κι αν αυτό μεταφράζεται σε 'καχυποψία', αρκεί να μην είμαστε προκατηλημένοι και αρνητικοί.
      Καλό μήνα Αλεξία μου και σε ευχαριστώ πολύ :)

      Διαγραφή
  3. Το κειμενο μου θυμιζει πολυ τον εαυτο μου...παλια εβλεπα μονο ασπρα παχουλα συννεφακια και μετα γκρεμοτσακιζομουν...τωρα πια εμαθα...για την ακριβεια εμαθα πως να πεφτω μαλακα και να μην τσακιζομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κακή συνήθεια που έχω κι εγώ...εμπιστεύομαι,δίνομαι,πληγώνομαι...και φυσικά πληγώνω...αυτή η συνήθεια όμως μας έμαθε..μας έκανε καλύτερους...προχωράμε μπροστά και όποιος θέλει μπορεί να μας ακολουθήσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο κάθε ένας έχει τον δρόμο του και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι σωστός ή λάθος. Είναι το ταξίδι που πρέπει να κάνει για να ωριμάσει ο κάθε ένας από εμάς. Σε κάποιο σημείο διασταυρώνονται οι δρόμοι με άλλους συνοδοιπόρους και σε άλλα σημεία πάλι αλλάζουν οι διαδρομές. Για κάποιο λόγο γίνονται πάντα τα πράγματα έτσι, και ας μην είναι εμφανές άμεσα. Σε ευχαριστώ πολύ :)

      Διαγραφή
  5. Αχ Κάλλη μου, χτύπησες ευαίσθητο σημείο!
    Έχω δεχτεί χαστουκάρες! Όχι απλές πτώσεις! Μιλάμε για γκρεμοτσάκισμα κανονικότατο με πολλές πληγές!!
    Και παρ'όλα αυτά, δεν έμαθα! Προσπαθώ. Προσπαθώ πολύ. Αλλά πάντα στο τέλος το καβαλάω το άσπρο συννεφάκι!
    Το πότε και αν θα έρθει η πτώση είναι άγνωστο. Απλώς τώρα δεν θα ρίξω την ευθύνη σε κανέναν άλλον, παρά μόνο στον εαυτό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Your comments make me smile :-)

Kalli Kent. Από το Blogger.