Header Ads




Σχολικές αναμνήσεις!

  

   Αναμένοντας την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και ψάχνοντας στα ράφια και στις βιτρίνες για τα σχολικά μας είδη,με έπιασε μια νοσταλγία................
Άνοιξα το δικό μου σεντούκι των αναμνήσεων και ξέθαψα τόσα πολλά...τόσο όμορφα πράγματα!!
  Θυμάμαι την εποχή που ήμουν παιδί,με τι λαχτάρα περίμενα να ανοίξει το σχολείο.Ένα διαφορετικό σχολείο από το σημερινό..Με χαρούμενα παιδάκια ,που είχαν σεβασμό και αρχές,που ήταν ευγενικά και υπάκουα,που σέβονταν τον χώρο του σχολειού τους.Μαθητές ντυμένοι και περιποιημένοι καθημερινά(υπήρχε και ο έλεγχος τότε,αν ήθελαν ας έκαναν κι αλλιώς).

  Ανυπομονούσα να ξαναδώ τους φίλους μου,τους δασκάλους μου...Ανυπομονούσα να ακούσω ξανά την κουδούνα να χτυπά και να τσακωνόμαστε ποιος θα την πάει στο καμαράκι του επιστάτη,χαχα


  Η προετοιμασία τότε ήταν τόσο διαφορετική...Η μητέρα μου έτρεχε να ψωνίσει εγκαίρως τις σχολικές ποδιές μας και η γιαγιά να πλέξει και να κεντήσει όμορφα και μοναδικά γιακαδάκια!! όλα τα παιδιά ομοιόμορφα...δίχως οι φίρμες και οι μόδες να τρυπώνουν στις σχολικές αυλές.

 Έπειτα αγοράζαμε την σάκα μας...εκεί να δεις χαρά!!!Μπορεί να μην είχαμε τόσες επιλογές σε σχέδια και χρώματα όπως τώρα,αλλά εκείνη την εποχή ήταν τέλειες!Σειρά είχαν τα τετράδια,τα μολύβια ,οι πολύχρωμες και αρωματικές γομίτσες,το αναλόγιο για το διάβασμα και το ποτηράκι(ναι ,εκείνο το σπαστό,που πάντα μου έκλεινε και γινόμουν μούσκεμα).





  Όταν δε παίρναμε τα βιβλία στα χέρια μας.....θεέ μου τι μυρωδιά!!!!Έβαζα ολόκληρη τη μουρίτσα μου μέσα στα βιβλία και θαρρείς ρουφούσα όλη τη γνώση...και μετά τα ντύναμε προσεκτικά με διάφανο ή μπλε αυτοκόλλητο,βάζαμε και τις κλασσικές ετικέτες,όλα ομοιόμορφα(σαν την Βουγιουκλάκη ακούγομαι ε;της μαθητρίας της ογδόης Λ.Πετροβασίλη....χαχα)



  Τώρα θα μου πείτε προδίδω τα χρόνια μου ε;
ε και;
  Ίσα ίσα...χαίρομαι και είμαι τυχερή που έζησα σε εκείνα τα χρόνια...μέσα στην χαρά και στην αθωότητα,που έτρεχα ξέγνοιαστη στην σχολική αυλή.Είμαι τυχερή που έγραφα στον μαυροπίνακα με κιμωλία και γινόμουν χάλια,που η σχολική μου εκδρομή ήταν απλά ένας περίπατος στο πάρκο της γειτονιάς μου,που έτρωγα μόνο σουσαμένιο κουλούρι και γέμιζα τις τσέπες της ποδιάς μου ψίχουλα...
  Είμαι τυχερή που πήρα στα χέρια μου βιβλία και όχι φωτοτυπίες...

  Είμαι τυχερή που έμαθα ορθογραφία και γεωγραφία(για μαθηματικά ούτε λόγος,χιχι).
  Είμαι τυχερή και περήφανη που διδάχτηκα αξίες και αρχές από αξιόλογους δασκάλους,που κατάλαβα τι θα πει σεβασμός,εγκράτεια και πειθαρχία!!
Κάτι που τα σημερινά παιδιά δεν μπορούν να ζήσουν και να καταλάβουν...


Όμορφα χρόνια....όμορφες σχολικές αναμνήσεις...


3 σχόλια:

  1. Τί ωραία ανάρτηση και πόσο τυχεροί είμαστε που ζήσαμε τόσο όμορφα σχολικά χρόνια.Χρόνια που δυστυχώς τα δικά μας παιδιά δεν θα ζήσουν.Πουθενά στα σχολεία δεν υπάρχει η ξεγνοιασιά που είχαμε εμείς,ο σεβασμός που δείχναμε τόσο ο ένας προς τον άλλον όσο και προς τους δασκάλους μας αλλά και οι δάσκαλοι προς εμάς.Τα παιδιά μας δυστυχώς μεγαλώνουν χωρίς αξίες και σε αυτό είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι.Μακάρι να αλλάξει η κατάσταση και να γυρίσουμε πισω στα παλιά που ήταν όλα τόσο αυθεντικά.Τότε που ο δάσκαλος δεν μέτραγε τις ώρες για να φύγει από το σχολείο αλλά προσπαθούσε να μας μάθει γράμματα τότε που ο δάσκαλος δεν ήταν μόνο για την γλώσσα και τα μαθηματικά αλλά για όλα τα μαθήματα και τα δίδασκε όλα εξίσου καλά,τότε που μας μάθαινε ότι πρώτα από όλα θα πρέπει να σεβόμαστε τον εαυτό μας και έπειτα όλους τους άλλους και να φροντίζουμε για το περιβάλλον μας,τότε που τα παιχνίδια μας δεν μας απομόνωναν αλλά μας ένωναν πόσες ώρες δεν είχαμε παίξει σχοινάκι ή μήλα,τότε που νοιαζόμασταν ο ένας για τον άλλον.Τότε που οι τάξεις μύριζαν φρεσκοξυσμένο μολύβι.Τι ωραία χρόνια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι πολύ όμορφα χρόνια.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ωραίες αναμνήσεις μου ξύπνησες αλλά αυτό που είχα ξεχάσει τελείως είναι το αναλόγιο. Κι εγώ είχα αλλά δεν υπήρχε στο μυαλό μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Your comments make me smile :-)

Kalli Kent. Από το Blogger.