Header Ads




Εκδρομή στην Πάρνηθα!

Είμαστε συνήθως απρόβλεπτοι για το που θα είμαστε την μια ημέρα και το που την άλλη. Προσωπικά μου αρέσει πολύ ο προγραμματισμός, αλλά με τον άντρα μου έμαθα να ξεφεύγω λίγο και να είμαι πιο χαλαρή. Το Σάββατο λοιπόν η ημέρα ήταν φανταστική, καμία σχέση με το σήμερα. Αποφασίσαμε μαζί με παρέα να πάμε Πάρνηθα για χιόνια! Ξεκινάμε λοιπόν! Σημειωτέον έχω ντύσει τα παιδιά με δύο παντελόνια, 3 μπλούζες συν μπουφάν και ζακέτα μαζί για παν ενδεχόμενο! Α! Και διπλές κάλτσες.


Μέχρι να φτάσουμε στην Πάρνηθα είχαμε σκάσει στο αυτοκίνητο μιας και ο καιρός ήταν πάρα πολύ καλός. Είχαμε αρχίσει και αναρωτιόμασταν εάν όντως θα δούμε χιόνια! Τσάμπα τόσος δρόμος; Μπερδευτήκαμε κάπου στον Κηφισό και ανεβήκαμε αρκετά ψηλά αλλά οκ μετά από λίγη ώρα βρήκαμε την σωστή ευθεία και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε την Πάρνηθα. 

Η οποία από την μεριά που ήμασταν δεν φαινόταν τίποτα ...λευκό! Λέμε, την πατήσαμε τώρα, χιόνια δεν θα δούμε και τα πιτσιρίκια έχουν ξεσηκωθεί για χιόνια και χιονάνθρωπο! 

Αρχίζουμε και ανεβαίνουμε, ανεβαίνουμε... ανεβαίνουμε... ομολογώ είχα πολλά χρόνια να πάω και δεν θυμόμουν τίποτα απολύτως. Κοντεύουμε ρωτάω; Έχω και ένα θέμα με τις στροφές, από μικρή, και δεν είμαι γενικά της ταλαιπωρίας. Μετά από μία μεγάλη στροφή τσουπ και τα χιόνια! Γιουπι!!!!! Επιτέλους άσπρισε το μάτι μας! Και η διάθεσή μας ανέβηκε μιας και ανυπομονούσαμε πλέον να κατέβουμε από το αυτοκίνητο και να ξεκινήσει η διασκέδαση! Η φύση ήταν τόσο όμορφη!!!!

Πρώτο επεισόδιο:
Στην αλάνα του πάρκιν είχε τόση λάσπη που φοβηθήκαμε προς στιγμήν μην και μείνει το αυτοκίνητο εκεί και διανυκτερεύσουμε στο καταφύγιο. Τα παπούτσια δεν μπορώ να σας περιγράψω πως έγιναν, μιας και βυθίστηκαν στην κυριολεξία μέσα στην λάσπη!!! Η φίλη μας βγαίνοντας από το αυτοκίνητο της έπεσε το κινητό μέσα στην λάσπη, με αποτέλεσμα να έχει χώσει το χέρι της και να ψάχνει μέσα στην λάσπη (επαναλαμβάνω, μέσα στην λάσπη) για το κινητό!!! Δυστυχώς, την σκηνή δεν την είδα γιατί ετοίμαζα τον μικρό για να τον βγάλω έξω από το αυτοκίνητο. Ευτυχώς το κινητό σώθηκε. . . 

Δεύτερο επεισόδιο:
Η αλάνα είχε γεμίσει χιόνι, δυστυχώς όχι αφράτο, αλλά κοκαλωμένο, παγωμένο, και δεν ήταν εύκολο να φτιάξουμε χιονάνθρωπο, αν και κάναμε φιλότιμες προσπάθειες ομολογώ, με τα κουβαδάκια των παιδιών. Τα οποία, είχαν κάτσει κάτω και εκεί που λέγανε κρυώνουμε-κρυώνουμε καταλήξανε να παίζουν και να μην θέλουν να φύγουν!


Τρίτο επεισόδιο:
Καταλήξαμε στο καταφύγιο πίνοντας ζεστή σοκολάτα και καρυδόπιτα δίπλα στο τζάκι το οποίο έκαιγε στο φουλ! Όλοι είχαν βγάλει μπουφάν και απολαμβάναμε το τοπίο τριγύρω. Ο καιρός είχε αρχίσει και αγρίευε οπότε είπαμε να φύγουμε σιγά σιγά.


Τέταρτο επεισόδιο:
Οι μαμάδες με τα παιδιά αποφασίσανε να πάνε με το τελεφερίκ και οι μπαμπάδες θα μας περίμεναν έξω από τον σταθμό να μας πάρουν με τα αυτοκίνητα. Εγώ, καθότι αρκετά φοβιτσιάρα, λέω θα αφήσω τα κοκαλάκια μου τώρα εδώ... Ανησυχούσα και για τον μικρό μου γιατί κι αυτός φοβιτσιάρης σαν εμένα... Ε που θα μοιάσει το παιδί; Για να μην σας τα πολυλογώ, η βόλτα με το τελεφερίκ ήταν καταπληκτική! Τα παιδιά το καταευχαριστήθηκαν, δεν φοβήκαν καθόλου! Μάλιστα είχαν κολλήσει στο παράθυρο και βλέπανε το χάος από κάτω. Διάφορα επιφωνήματα όπως "γιουπι", "πετάω", "ουαου" μας κάνανε και γελάγαμε και εμάς και τους υπόλοιπους συνεπιβάτες. Θέλανε να επαναλάβουμε την βόλτα αλλά δώσαμε ραντεβού την Άνοιξη, με λουλουδάκια να δούμε το τοπίο καταπράσινο!

Για λίγες ώρες, αν και ήμασταν στην Αθήνα, νοιώσαμε ότι πήγαμε στην εξοχή, εκτός Αττικής. Τα προβλήματα μείνανε πίσω, αν και σήμερα, πρώτη ημέρα της εβδομάδας μας χτύπησαν την πόρτα. Τουλάχιστον οι μπαταρίες, ψυχολογικές και σωματικές, έχουν γεμίσει για να αντιμετωπίσουμε την εβδομάδα αυτή! 

Έχουμε πολλά ωραία μέρη στην Αθήνα, αρκεί να ξέρουμε που να ψάξουμε ;-)


Υ.Γ.
Αναζητήστε πληροφορίες για το καταφύγιο και τις δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε οικογενειακώς και μη στην Πάρνηθα. Μέχρι και παιδικό πάρτι μπορείτε να οργανώσετε!
http://mpafi.gr/
http://www.parnitha-np.gr/

Υ.Γ.2
Δυστυχώς τα ίχνη από την φωτιά έχουν μείνει ακόμη έντονα! Ελπίζω να αναδασωθεί το δάσος και να το ξαναδούμε με πυκνά, ψηλά δέντρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Your comments make me smile :-)

Kalli Kent. Από το Blogger.